:. o ~N!ghtPh@nToM~ o .:

บันทึกส่วนตัว

Fri, 25 Apr 2008 04:41:30 GMT

ชีวิตเราพลิกผันไปมากมาย จากที่เคยคิดว่า จะเรียนที่กรุงเทพฯ จนจบ ป.ตรี

แต่นี่แค่ ม.4 เทอมแรกก็ยังไม่จบ เราดร็อปมาได้ปีเศษ จนเพื่อนๆ เรียนจบกันหมดแล้ว

พอเข้าเดือนเมษา แม่ก็โทรมาชวนไปทำบุญ เล่นสงกรานต์ที่เชียงใหม่

แล้วแม่ก็ถามเราเรื่องเรียนว่าตกลงจะเอายังงัย จะเรียนต่อ หรือ ทำงาน

เราบอกว่าจะเรียนต่อ ตอนแรกน้องเราที่เชียงใหม่ก็ชวนเรามาเรียนที่เดียวกัน

เพราะปีนี้น้องเราก็ขึ้น ม.4 พอดี แต่แม่เราบอกให้มาเรียนที่ลำปาง (แม่เราอยู่กับพ่อเลี้ยงที่ลำปาง)

เพราะถ้าเรียนที่เชียงใหม่เวลามีปัญหาอะไร มันไม่มีผู้ปกครอง

สุดท้ายเราเลยต้องย้ายสำมโนครัวมาอยู่ที่ลำปาง

สมัครเข้า รร.พาณิชเอกชนในตัวเมือง ที่นี่มีเปิดสอนหลักสูตรนานาชาติด้วย

เป็น รร. ที่หรูพอๆ กับ รร.นานาชาติที่กรุงเทพเลนยทีเดียว

ตอนแรกๆ เราก็ยังไม่ค่อยชินเท่าไหร่ค่อนข้างที่จะเกร็งๆ อยู่เหมือนกัน

เพราะแม่เรากลับพ่อเลี้ยงทะเลาะกันทุกวันเลย

แถมยังทะเลาะกันด้วยเรื่องไร้สาระ เรื่องไม่เป็นเรื่องก็ยังทะเลาะกัน

ถึงพวกท่านจะทะเลาะกันทุกวัน แต่พ่อเลี้ยงก็รักแม่เรามากนะ

ที่เราทำได้ก็คือคอยเป็นกรรมการห้ามทัพ คอยไกลเกลี่ยกันไปเท่านั้นเอง

และอีกอย่างที่นี่ไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยสะดวกเหมือนในกรุงเทพฯ

ถึงจะมีรถให้ แต่เราก็ขับไม่เป็นอยู่ดี แถมยังไม่รู้จักถนนหนทางแถวนี้ด้วย

ตอนนี้ก็ยังอยู่ในช่วงปรับตัว กำลังหัดขับรถอยู่ด้วย

คิดว่าพอ รร. ใกล้จะเปิดก็คงจะชินกับสภาพแวดล้อมแล้ว

เพราะกว่ารร.จะเปิดก็ตั้งวันที่ 2 มิถุนา นู่นแหนะ

เพื่อนๆ ว่าเราจะทนอยู่ที่นี่ได้ตลอดรอดฝั่งมั้ย?

ถ้ายังงัยก็คอยเนกำลังใจให้เราอยู่ที่นี่ได้ตลอดรอดฝั่ง

หรือ อย่างน้อยก็เรียนจบ ป.ตรี ก็ยังดี

ช่วยเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะ...เพื่อนๆ...เราจะพยายาม

อวยพรให้เพื่อนซะหน่อย

Sun, 30 Dec 2007 10:41:48 GMT

* Happy Birth Day Aomjang *

เพื่อนรัก...ฉันหวังว่าสาววัย 16 ปีอย่างแกคงจะมีความสุขดีในปีใหม่นี้นะ

ขอให้มีความสุขมากๆ นะเพื่อน คิดยังงัยก้อขอให้ได้อย่างที่หวัง

ขอให้แกประสบความสำเร็จในชีวิตสุขภาพร่างกายแข็งแรง

จำไว้นะเพื่อนไม่ว่ายังงัยแกก้อจะเป็นเพื่อนของฉันตลอดไป

รักและคิดถึงนะ เพื่อนรัก

Happy New Year

กษัตริย์ยอดกตัญญู ลูก ๆ ทุกคน...ก็ได้รู้กันแล้วว่า ความหวังของแม่ ..ที่มีต่อลูก 3 หวังคือ

Wed, 05 Dec 2007 10:27:35 GMT

ยามแก่เฒ่า หวังเจ้า เฝ้ารับใช้ ยามป่วยไข้ หวังเจ้า เฝ้ารักษา เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ

ทีนี้...มาดูตัวอย่างบ้าง..บุคคลที่เป็นยอดกตัญญู ที่ประทับใจอาจารย์มากที่ สุด คือใครทราบไหม? คือคนในภาพนี้..ในหลวงของเรา... ในหลวง...นอกจากจะเป็น ยอดพระมหากษัตริย์ของโลก..

เป็น THE KING OF KINGS แล้ว ในหลวงของเรายังเป็นกษัตริย์ยอดกตัญญูด้วย ความหวังของแม่...ทั้ง 3 หวัง ในหลวงปฏิบัติได้ครบถ้วน ... สมบูรณ์ เป็นตัวอย่างที่ดีที่สุด ให้แก่พวกเรา

ในหลวงทำกับแม่ยังไง ?

หวังที่ 1. ยามแก่เฒ่า..หวังเจ้า..เฝ้ารับใช้...
ใครเคยเห็นภาพที่สมเด็จย่า เสด็จไปในที่ต่าง ๆ แล้วมีในหลวงประคองเดินไปตลอดทาง...เคยเห็นไหม...? ตอนสมเด็จย่าเสด็จไปไหนเนี่ย.. มีคนเยอะแยะ... มีทหาร...มีองครักษ์ ...มีพยาบาล..

ที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว แต่ในหลวงบอกว่า..."ไม่ต้อง...." คนนี้เป็นแม่เรา...เราประคองเอง ตอนเล็ก ๆ แม่ประคองเรา สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน... เพราะฉะนั้น.. ตอนนี้แม่แก่แล้ว...

เราต้องประคองแม่เดินเพื่อเทิดพระคุณท่าน ไม่ต้องอายใคร เป็นภาพที่ประทับใจมาก เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ท่านกตัญญูต่อแม่.. ประคองแม่เดิน ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จสองข้างทาง ฝั่งนี้ 5,000 คน ฝั่งนู้น 8,000 คน ยกมือขึ้น...สาธุ แซ่ซ้อง..สรรเสริญ "กษัตริย์ยอดกตัญญู..." ในหลวงเดินประคองแม่ คนเห็นแล้วเขาประทับใจ ถ่ายรูปเอามาทำปฏิทิน เอาไปติดไว้ที่บ้าน เพื่อแสดงความเคารพ กราบไหว้ลองหันมาดูพวกเรา ส่วนใหญ่ เวลาออกไปไหน แต่งตัวโก้ ลูกชายแต่งตัวโก้... ลูกสาวแต่งตัวสวย... แต่เวลาเดินไม่มีใครประคองแม่ กลัวไม่โก้...กลัวไม่สวย ข้าราชการแต่งเครื่องแบบเต็มยศติดเหรียญตรา เหรียญกล้าหาญเต็มหน้าอก แต่เวลาเดินไม่กล้าประคองแม่... กลัวไม่สง่า กลัวเสียศักดิ์ศรี ประคองแม่เป็นเรื่องของคนใช้... หลายคนให้ประคองแม่ไม่กล้าทำ อาย... เวลาทำดีไม่กล้าทำ...อาย เวลาทำชั่วกล้า....ไม่อาย...
ใครเห็นภาพนี้ที่ไหน กรุณาซื้อใส่กรอบแล้วเอาไปแขวนไว้ที่บ้าน...เอาไว้สอนลูก เห็นภาพชัดเจนไหมครับ? เท่านั้นยังน้อยไป มาดูภาพที่ชัดเจนกว่านั้น... หลังงานพระบรมศพสมเด็จย่าเสร็จสิ้นลงแล้ว ราชเลขาของสมเด็จย่ามาแถลงในที่ประชุมต่อหน้าสื่อมวลชนว่า... ก่อนสมเด็จย่า จะสิ้นพระชนม์ปีเศษ...ตอนนั้นอายุ 93 ในหลวงเสด็จจากวังสวนจิตรไปวังสระปทุมตอนเย็นทุกวัน ไปทำไมครับ....? ไปกินข้าวกับแม่... ไปคุยกับแม่...ไปทำให้แม่ชุ่มชื่นหัวใจ...พอเขาแถลงถึงตรงนี้ อาจารย์ตกตะลึง.. โอ้โห....ขนาดนี้เชียวหรือในหลวงของเรา เสด็จไปกินข้าวมื้อเย็นกับแม่... สัปดาห์ละกี่วัน...ทราบไหมครับ ? พวกเราทราบไหมครับ...สัปดาห์ละกี่วัน ? 5 วัน...... มีใครบ้างครับ....? ที่อยู่คนละบ้านกับแม่ แล้วไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน หายาก.........

ในหลวง มีโครงการเป็นร้อย...เป็นพันโครงการ... มีเวลาไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน พวกเรา ซี 7 ซี 8 ซี 9 ร้อยเอก..พลตรี...อธิบดี..ปลัดกระทรวง ไม่เคยไปกินข้าวกับแม่ บอกว่า งานยุ่ง แม่บอว่า...ให้พาไปกินข้าวหน่อย.. บอกว่า ไม่มีเวลา จะไปตีกอล์ฟ... ไม่มีเวลาพาแม่ไปกินข้าว...แต่มีเวลาไปตีกอล์ฟ...เห็นตัวเองหรือยัง ..? พ่อแม่..พอแก่แล้ว ก็เหมือนไม้ใกล้ฝั่ง... ฝนตก น้ำเซาะ อีกไม่นานโค่น... พอถึงวันนั้น...เราก็ไม่มีแม่ให้กราบแล้ว ในหลวงจึงตัดสินพระทัยไปกินข้าวกับแม่สัปดาห์ละ 5 วัน

เมื่อตอนที่สมเด็จย่าอายุ 93 สัปดาห์หนึ่งมี 7 วัน ในหลวงไปกินข้าวกับแม่ 5 วัน อีก 2 วัน ไปไหนครับ....? ดร.เชาว์ ณ ศีลวันต์...องคมนตรี บอกว่า.... ในหลวงถือศีล 8 วันพระ ถือศีล 8 นี่ยังไง...? ต้องงดข้าวเย็น... เลยไม่ได้ไปหาแม่วันนี้เพราะ ถือศีล อีกวันหนึ่งที่เหลืออาจจะกินข้าวกับพระราชินี กับคนใกล้ชิด แต่ 5 วันให้แม่ เห็นภาพชัดแล้วใช่ไหม...? ตอนนี้เราขยับเข้าไปใกล้ๆ หน่อย ไปดูตอนกินข้าว

ทุกครั้งที่ในหลวงไปหาสมเด็จย่า ในหลวงต้องเข้าไปกราบที่ตัก แล้วสมเด็จย่าก็จะดึงตัวในหลวงเข้ามากอด..กอดเสร็จก็หอมแก้ม... ใครเคยเห็นภาพสมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงบ้าง...? ภาพนี้ ถ้าใครมีต้องเอาไปใส่กรอบ เป็นภาพความรักของแม่ที่มีต่อลูกอย่างยอดเยี่ยม ตอนสมเด็จย่าหอมแก้มในหลวง อาจารย์คิดว่าแก้มในหลวงคงไม่หอมเท่าไรเพราะไม่ได้ใส่น้ำหอม แต่ทำไม...สมเด็จย่าหอมแล้วชื่นใจ...เพราะท่านได้กลิ่นหอมจากหัวใจในหลวง หอมกลิ่นกตัญญู...ไม่นึกเลยว่า ลูกคนนี้ จะกตัญญูขนาดนี้ จะรักแม่มากขนาดนี้ ตัวแม่เอง คือ สมเด็จย่า ไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์ เป็นคนธรรมดา สามัญชน...เป็นเด็กหญิงสังวาลย์ เกิดหลังวัดอนงค์ เหมือนเด็กหญิงทั่วไปเหมือนพวกเราทุกคนในที่นี้ ในหลวงหน่ะ เกิดมา เป็นพระองค์เจ้า เป็นลูกเจ้าฟ้า ปัจจุบันเป็นกษัตริย์...เป็นพระเจ้าแผ่นดินอยู่เหนือหัว แต่ในหลวงที่เป็นพระเจ้าแผ่นดินก้มลงกราบคนธรรมดาที่เป็นแม่ หัวใจลูกที่เคารพแม่ กตัญญูกับแม่อย่างนี้ หาไม่ได้อีกแล้ว...คนบางคน พอเป็นใหญ่เป็นโต ไม่กล้าไหว้แม่ เพราะแม่มาจากเบื้องต่ำ...เป็นชาวนา....เป็นลูกจ้าง... ไม่เคารพแม่ ดูถูกแม่......

แต่นี่ ในหลวง เทิดแม่ไว้เหนือหัว... นี่แหละครับความหอม นี่คือเหตุที่สมเด็จย่าหอมแก้มในหลวงทุกครั้ง... ท่านหอมความดี หอมคุณธรรม หอมกตัญญูของในหลวง...หอมแก้มเสร็จแล้วก็ร่วมโต๊ะเสวย

ตอนกินข้าวนี่ ปกติแค่เห็นลูกมาเยี่ยมก็ชื่นใจแล้ว... นี่ลูกมากินข้าวด้วย...โอย...ยิ่งปลื้มใจ แม่ทั้งหลายลองคิดดูซิ... อะไรอร่อย ๆ ในหลวงจะตักใส่ช้อนแม่...อันนี้อร่อย แม่ลองทาน...รู้ว่าแม่ชอบทานผัก หยิบผักมาม้วนๆ ใส่ช้อนแม่... เอ้าแม่ แม่ทานซะ ของที่แม่ชอบ... แทนที่จะกินแค่ 3 คำ 4 คำ ก็เจริญอาหารกินได้เยอะ เพราะมีความสุขที่ได้กินข้าวกับลูก มีความสุขที่ลูกดูแล เอาใจใส่... กินข้าวเสร็จแล้วก็มานั่งคุยกับแม่... ในหลวงดำรัสกับแม่ว่าไง...ทราบไหม...? ตอนในหลวงเล็กๆ แม่เคยสอนอะไรที่สำคัญ "อยากฟังแม่สอนอีก" เป็นยังไงบ้าง...? เป็นกษัตริย์ ปกครองประเทศ อยากฟังแม่สอนอีก... พวกเราเป็นยังไง...? เราคิดว่า...เรารู้มาก...เราเรียนสูง... เรามีปริญญา...แม่จบ ป.4 เวลาแม่สอน ตะคอกแม่ ตวาดแม่ กระทืบเท้าใส่แม่ เบื่อจากตายอยู่แล้ว รำคาญ พูดจาซ้ำซาก เมื่อไหร่จะหยุดพูดซะที... เราเหยียบย่ำ หัวใจแม่..... พอสมเด็จย่าสอน ในหลวงจะเอากระดาษมาจด... มีอยู่เรื่องหนึ่งที่จำได้แม่น.. สมเด็จย่าเล่าว่า ตอนเรียนหนังสือที่ Swiss ในหลวงยังเล็กอยู่ เข้ามาบอกว่า...อยากได้รถจักรยาน เพื่อน ๆ เขามีจักรยานกัน แม่บอกว่า ลูกอยากได้จักรยาน ลูกก็เก็บสตางค์ ที่แม่ให้ไปกินที่โรงเรียนไว้ซิ เก็บมาหยอดกระปุก..วันละเหรียญ...สองเหรียญ พอได้มากพอ ก็เอาไปซื้อจักรยาน...นี่คือสิ่งที่แม่สอน...แม่สอนอะไร ทราบไหมครับ...? ถ้าเป็นพ่อแม่บางคน พอลูกขอ รีบกดปุ่ม ATM ให้เลย ประเคนให้เลย ลูกก็ฟุ้งเฟ้อ...ฟุ่มเฟือย...เหลิง...และหลงตัวเอง ตามใจเทิดทูนจนเสียคน... แต่สมเด็จย่านี่ เป็นยอดคุณแม่ สร้างคุณธรรมให้แก่ลูก.. ลูกอยากได้ ลูกต้องเก็บสตางค์ที่แม่ให้ไปหย่อนกระปุก... แม่สอน 2 เรื่องคือ...ให้ประหยัด....ให้ยืนอยู่บนขาของตัวเอง "ความประหยัด...เป็นสมบัติของเศรษฐี" ใครสอนลูกให้ประหยัดได้ คนนั้นกำลังมอบความเป็นเศรษฐีให้แก่ลูก พอถึงวันปีใหม่ สมเด็จย่าก็บอกว่า "ปีใหม่แล้ว...เราไปซื้อจักรยานกัน.." เอ้า...แคะกระปุก..ดูซิว่ามีเงินเท่าไร...? เสร็จแล้วสมเด็จย่าก็แถมให้

ส่วนที่แถมนะ มากกว่าเงินที่มีในกระปุกอีก... มีเมตตา ให้เงินลูก...ให้...ไม่ได้ให้เปล่า สอนลูกด้วย...สอนให้ประหยัด สอนว่า อยากได้อะไร ต้องเริ่มจากตัวเรา... คำสอนนั้น ติดตัวในหลวงมาจนทุกวันนี้.... เขาบอกว่า ในสวนจิตรเนี่ย คนที่ประหยัดที่สุด คือ ในหลวง ประหยัดที่สุด..ทั้งน้ำ..ทั้งไฟ...เรื่องฟุ้งเฟ้อ..ฟุ่มเฟือย...ไม่มี... เป็นอันว่า ภาพนี้ชัดเจน

หวังที่ 2. ยามป่วยไข้...หวังเจ้า..เฝ้ารักษา
ดูว่าในหลวง ทำกับแม่ ยังไง...? สมเด็จย่า ประชวร อยู่ทีโรงพยาบาลศิริราช.. ในหลวงไปเยี่ยม ตอนไหนครับ..? ไปเยี่ยมตอน ตี 1 ตี 2... ตี 4 เศษ ๆ จีงเสด็จกลับ..ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง แม่พอเห็นลูกมาเยี่ยมก็หายป่วยไปครึ่งหนึ่งแล้ว ทีมแพทย์ ที่รักษาสมเด็จย่า เห็นในหลวงมาเยี่ยม มาประทับ ก็ต้องฟิตตามไปด้วย ต้องปรึกษาหารือกันตลอดว่า จะให้ยายังไง...จะเปลี่ยนยาไหม..? จะปรับปรุงการรักษายังไงให้ดีขึ้น... ทำให้สมเด็จย่าได้รับการดูแลที่ดีขึ้น... เห็นภาพไหม...? กลางคืนในหลวงไปอยู่กับสมเด็จย่า คืนละหลายชั่วโมง..ไปให้ความอบอุ่นทุกคืน ลองหันมาดูตัวเราเองซิ... ตอนพ่อแม่ป่วย..โผล่หน้าเข้าไปดูหน่อยนึง ถามว่าตอนนี้อาการเป็นยังไง....? พ่อแม่ยังไม่ทันตอบเลย ฉันมีธุระ งานยุ่ง ต้องไปแล้ว.... โผล่หน้าไปให้เห็น พอแค่เป็นมารยาท แล้วก็กลับ เราไม่ได้ไปเพราะความกตัญญู...เราไม่ได้ไปเพื่อทดแทนพระคุณท่าน........น่าอายไหม...? ในหลวงเสด็จไปประทับกับแม่ตอนแม่ป่วย....ไปทุกวัน...ไปให้ความอบอุ่น...ประทับอยู่วันละหลายชั่วโมง...นี่คือ สิ่งที่ในหลวงทำ คราวหนึ่ง ในหลวงป่วย...สมเด็จย่าก็ป่วย.. ไปอยู่ศิริราชด้วยกัน อยู่คนละมุมตึก.. ตอนเช้า ในหลวงเปิดประตู...แอ๊ด...ออกมาพยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่าออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี ในหลวง พอเห็นแม่ รีบออกจากห้อง มาแย่งพยาบาลเข็นรถ มหาดเล็ก ...กราบทูลว่า ไม่เป็นไร..ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว ในหลวงมีรับสั่งว่า.....แม่ของเรา ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น....เราเข็นเองได้...นี่ขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดิน...เป็นกษัตริย์....ยังมาเดินเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว...ป้อนน้ำให้แม่...ป้อนยาให้แม่ ให้ความอบอุ่นแก่แม่....เลี้ยงหัวใจแม่... ยอดเยี่ยมจริง ๆ... เห็นภาพนี้แล้ว.....ซาบซึ้ง..... มาตามดูต่อ.....

หวังที่ 3. เมื่อถึงยาม...ต้องตาย...วายชีวา... หวังลูกช่วย..ปิดตา....... เมื่อสิ้นใจ...
วันนั้น ในหลวงเฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี 4 ตี 5 เฝ้าแม่อยู่ทั้งคืน... จับมือแม่..กอดแม่...ปรนนิบัติแม่... จนกระทั่ง.."แม่หลับ..." จึงเสด็จกลับ...พอไปถึงวัง... เขาโทรศัพท์มาแจ้งว่า...สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์... ในหลวงรีบเสด็จกลับไปศิริราช... เห็นสมเด็จย่านอนหลับตาอยู่บนเตียง..ในหลวงทำยังไงครับ......? ในหลวงตรงเข้าไป....คุกเข่า.... กราบลงที่หน้าอกแม่.... พระพักตร์ในหลวงตรงกับหัวใจแม่..."ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย......" ซบหน้านิ่งอยู่นาน... แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น.... น้ำพระเนตรไหลนอง...... ต่อไปนี้ จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้ว.... เอามือ กุมมือแม่ไว้ มือนิ่มๆทีไกวเปลนี้แหละ ที่ปั้นลูกจนได้เป็น กษัตริย์... เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง... ชีวิตลูก...แม่ปั้น... มองเห็นหวีปักอยู่ที่ผมแม่.... ในหลวงจับหวีค่อยๆ หวีผมให้แม่...หวี...หวี...หวี...หวี...ให้แม่สวยที่สุด.... แต่งตัวให้แม่...ให้แม่สวยที่สุด...ในวันสุดท้ายของแม่.... เป็นภาพที่ประทับใจอาจารย์ที่สุด.... เป็นสุดยอดของลูกกตัญญู...หาที่เปรียบไม่ได้อีกแล้ว.... กษัตริย์...ยอดกตัญญู

ขอพระองค์จงทรงพระเจริญ

คุกกี้ 1 ห่อ กับการตัดสินใจคน

Sun, 25 Nov 2007 10:50:12 GMT

ณ สนามบินนานาชาติระดับโลก

มีนักธุรกิจหญิงแต่งตัวดี จำเป็นต้องรอเวลาถึง 3 ชั่วโมงในการเปลี่ยนเครื่องบินเพื่อไปจุดหมายปลายทาง เธอจึงตัดสินใจเดินไปซื้อหนังสือ 1 เล่ม และคุ๊กกี้ 1 ห่อ และเตรียมหาที่นั่งเพื่ออ่านและกิน ฆ่าเวลาไปพลาง ๆ เธอสอดส่ายมองหาที่นั่งได้ 1 แห่ง เมื่อนั่งลงก็เตรียมหนังสือและคุ๊กกี้ เพื่ออ่านและกินไปพลาง ๆ เธอสังเกตเห็นว่าข้าง ๆ เธอมีชายหนุ่มซึ่งนั่งเหยียดกายอย่างไม่สนใจใคร ว่าจะมีใครนั่งอยู่ข้าง ๆ เขาสักครู่หนึ่ง ขณะที่เธออ่านหนังสือ ชายหนุ่มก็หยิบขนมคุ๊กกี้ออกจากถุง ซึ่งวางอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แล้วกินมันอย่างละชิ้นเธอมองด้วยความโกรธแต่ไม่ต้องการทำเรื่องวุ่นวาย เธอจึงทำเป็นไม่สนใจเธอเริ่มรู้สึกเบื่อที่จะกินคุ๊กกี้และเฝ้ามองนาฬิกาในขณะที่ชายหนุ่มซึ่งเป็นผู้ขโมยไร้ยางอาย กำลังกินมันให้หมดสิ้นไป เธอเริ่มโมโหและคิดในใจว่า "ถ้าฉันไม่ใช่ผู้ดีมีการศึกษาแล้วละก็....ฉันจะชกหน้าเจ้าหมอนี้ให้แหลกไปเลย"ทุกครั้งที่เธอหยิบกิน 1 ชิ้น ชายหนุ่มก็หยิบมันกิน 1 ชิ้นทั้งสองส่งสายตามองกัน เมื่อคุ๊กกี้เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย เธอหยุดและอยากรู้ว่าชายหนุ่มจะทำอย่างไรชายหนุ่มค่อย ๆ หยิบคุ๊กกี้ชิ้นสุดท้ายแล้วหักออกเป็น 2 ชิ้น ส่งให้เธอครึ่งชิ้นและกินเองครึ่งชิ้น เธอรับจากชายหนุ่มอย่างรวดเร็วและคิดในใจว่า"เขาช่างเป็นคนไร้มารยาทสุดๆช่างไร้การศึกษา ไม่มีแม้แต่พูดขอบคุณสักคำ"เธอลุกขึ้นหยิบข้าวของทั้งหมดแล้วตรงไปยังประตูขึ้นเครื่อง ไม่แม้แต่เหลียวหลังกลับมามองหัวขโมยผู้ไร้มารยาทซึ่งยังนั่งอยู่ที่เดิม ภายหลังจากขึ้นเครื่องและนั่งประจำที่อย่างสบายแล้วเธอก็หยิบหนังสือที่อ่านค้างอยู่ขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่หยิบหนังสือจากกระเป๋า ก็พบว่ามีขนมคุ๊กกี้ 1 ห่อเธอตกใจมากถ้าคุ๊กกี้ของฉันยังอยู่ที่นี่ ก็แปลว่า.....คุ๊กกี้ห่อนั้นเป็นของชายหนุ่มที่แบ่งให้เธอกินเธอลุกขึ้นทันที แล้ววิ่งออกจากเครื่องบินไปยังที่นั่งของชายหนุ่ม

แต่คงเหลือแต่ที่นั่งว่างเปล่ามันสายไปเสียแล้วที่จะได้ขอโทษชายหนุ่ม ระหว่างเดินกลับเข้าเครื่องเธอรู้สึกเจ็บปวดหัวใจเธอนั่นเองที่ไร้มารยาทเป็นหัวขโมยที่ไร้การศึกษาตัวจริง...มีกี่ครั้งในชีวิตของคนเรา ที่ค้นพบในภายหลังว่า "สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันไม่ใช่เรื่องจริง มันเป็นการเข้าใจผิด มีกี่ครั้งในชีวิตที่เราขาดความไว้วางใจผู้อื่น และทำให้เราตัดสินผู้อื่นจากความคิดเย่อหยิ่งของเราเอง ซึ่งห่างไกลจากความเป็นจริงมากมาย"..........นี่แหละที่ทำให้เราต้องคิดซ้ำแล้วซ้ำอีกก่อนตัดสินผู้อื่น หลาย ๆสิ่งไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น ควรมองผู้อื่นในแง่ดี แล้วคอยสงสัยตัวเองว่า"เรามองโลกในแง่ดีพอแล้วหรือยัง? เราเคยแบ่งปันอะไรแก่คนอื่นบ้างหรือไม่"..........

จุดจบทำให้เกิดการเริ่มต้น

Sun, 25 Nov 2007 10:38:24 GMT

เธอจบทุกอย่างวันนี้ เธอก็จะได้เริ่มต้นทุกอย่างในวันพรุ่งนี้ หากเธอเริ่มต้นวันใหม่ได้อย่างเข้มแข็ง ชีวิตที่เหลือของเธอก็จะเข้มแข็ง

การเริ่มต้นที่ดี...ต้องเริ่มจากมองโลกในแง่ดี โลกที่ยังมีอะไรให้เธอค้นหา โลกที่กลางวัน...มีดวงตะวันกลมโตสาดแสงอบอุ่น

ท่ามกลางสีฟ้าใสกระจ่าง โลกที่ยามค่ำคืน...มีหมู่ดาวเป็นร้อยพันไว้ให้นอนนับ โลกที่มีเวลาให้เธอวันละ 24 ชั่วโมง
ให้เธอได้ค้นหาว่าอะไรที่เธออยากทำแต่ไม่เคยลงมือ อะไรบ้างที่เธอเคยฝันแต่ไม่เคยตามหา

เริ่มต้นคำถามแรกว่า...เธอต้องการอะไร?

...อย่ามัวเสียเวลา... กับถนนสายหนึ่งที่เธอแค่เดินมาจนถึงสุดสาย ทางที่เธอจะเดินต่อไปต่างหาก... ...ที่สำคัญ..

มีพบต้องมีจาก มีจุดเริ่มต้นต้องมีจุดสิ้นสุด แต่บางครั้ง...จุดสิ้นสุดก็ทำให้ได้เริ่มต้นทำสิ่งใหม่ๆ

อย่าท้อก็แล้วกัน

30 ข้อคิดดีๆ ในการดำเนินชีวิต

Sun, 25 Nov 2007 10:36:19 GMT

1. อย่าทำลายความหวังของใคร เพราะเขาอาจเหลืออยู่แค่นั้นก็ได้
2. เมื่อมีคนเล่าว่าตัวเขามีส่วนในเหตุการณ์สำคัญอะไรก็ ตาม เราไม่ต้องไปคุยทับ ปล่อยเขาฟุ้งไปตามสบาย
3. รู้จักฟังให้ดี โอกาสทองบางทีมันก็มาถึงแบบแว่ว ๆ เท่านั้น
4. หยุดอ่านคำอธิบายสถานที่ทางประวัติศาสตร์ซึ่งอยู่ตาม ริมทางเสียบ้าง
5. จะคิดการใด จงคิดการให้ใหญ่ๆเข้าไว้ แต่เติมความสุขสนุกสนานลงไปด้วยเล็กน้อย
6. หัดทำสิ่งดีๆให้กับผู้อื่นจนเป็นนิสัย โดยไม่จำเป็นต้องให้เขารับรู้
7. จำไว้ว่าข่าวทุกชนิดล้วนถูกบิดเบือนมาแล้วทั้งนั้น
8. เวลาเล่นเกมกับเด็กๆ ก็ปล่อยให้แกชนะไปเถิด
9. ใครจะวิจารณ์เรายังไงก็ช่าง ไม่ต้องไปเสียเวลาตอบโต้
10. ให้โอกาสผู้อื่นเป็นครั้งที่ "สอง" แต่อย่าให้ถึง "สาม"
11. อย่าวิจารณ์นายจ้าง ถ้าทำงานกับเขาแล้วไม่มีความสุขก็ลาออกซะ
12. ทำตัวให้สบาย อย่าคิดมาก ถ้าไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายแล้วอะไรๆ มันก็ไม่ได้สำคัญอย่างที่คิดไว้ทีแรกหรอก
13.ใช้เวลาน้อย ๆ ในการคิดว่า "ใคร" เป็นคนถูก แต่ใช้เวลาให้มากในการคิดว่า "อะไร" คือสิ่งที่ถูก
14. เราไม่ได้ต่อสู้กับ "คนโหดร้าย" แต่เราต่อสู้กับ "ความโหดร้าย" ในตัวคน
15. คิดให้รอบคอบก่อนจะให้เพื่อนต้องมีภาระในการรักษาควา มลับ
16. เมื่อมีใครสวมกอดคุณ ให้เขาเป็นฝ่ายปล่อยก่อน
17. ยอมที่จะแพ้ในสงครามย่อย ๆ เมื่อการแพ้นั้นจะทำให้เราชนะสงครามใหญ่
18. เป็นคนถ่อมตน… คนเขาทำอะไรต่ออะไรสำเร็จกันมามากมายแล้วตั้งแต่เราย ังไม่เกิด
19. ไม่ว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์อันเลวร้ายเพียงใด … สุขุมเยือกเย็นเข้าไว้
20. อย่าไปหวังเลยว่าชีวิตนี้จะมีความยุติธรรม
21. อย่าให้ปัญหาของเราทำให้คนอื่นเขาเบื่อหน่าย ถ้ามีใครมาถามเราว่า "เป็นยังไงบ้างตอนนี้" ก็บอกเขาไปเลยว่า "สบายมาก"
22. อย่าพูดว่ามีเวลาไม่พอ เพราะเวลาที่คุณมีมันก็วันละยี่สิบสี่ชั่วโมง เท่าๆ กับที่ หลุยส์ ปาสเตอร์, ไมเคิลแอนเจลโล, แม่ชีเทเรซา, ลีโอนาร์โด ดา วินชี, ทอมัส เจฟเฟอร์สัน หรืออัลเบิร์ต ไอสไตน์ เขามีนั่นเอง
23. เป็นคนใจกล้าและเด็ดเดี่ยว เมื่อเหลียวกลับไปดูอดีต เราจะเสียใจในสิ่งที่อยากทำแล้วไม่ได้ทำ มากกว่าเสียใจในสิ่งที่ทำไปแล้ว
24. ประเมินตนเองด้วยมาตรฐานของตัวเอง ไม่ใช่ด้วยมาตรฐานของคนอื่น
25. จริงจังและเคี่ยวเข็ญต่อตนเอง แต่อ่อนโยนและผ่อนปรนต่อผู้อื่น
26. อย่าระดมสมอง เพราะไอเดียดีๆ ใหม่ๆ และยิ่งใหญ่จนสามารถเปลี่ยนแปลงโลกได้ ล้วนมาจากบุคคลที่คิดค้นอยู่แต่เพียงผู้เดียวทั้งสิ้ น
27. คงไว้ซึ่งความเป็นคนเปิดเผย อ่อนโยน และอยากรู้อยากเห็น
28. ให้ความนับถือแก่ทุกคนที่ทำงานเพื่อเลี้ยงชีพ ไม่ว่างานที่เขาทำนั้นจะกระจอกงอกง่อยสักปานใด
29. คำนึงถึงการมีชีวิตให้ "กว้างขวาง" มากกว่าการมีชีวิตให้ "ยืนยาว"
30. มีมารยาทและอดทนกับคนที่สูงวัยกว่าเสมอ

หวังว่าคงมีประโยชน์สำหรับหลายๆ คนนะ...

บางสิ่งเราก็ไม่ควรจำ ถ้ามันทำให้เจ็บ แต่บางสิ่งที่ควรจะเก็บ ถ้ามันเป็นความเจ็บที่น่าจดจำ ...T-T

ปรัชญาที่ชาวจีนถือว่าเป็นมนตรานำโชคมาสู่ชีวิต

Sun, 25 Nov 2007 10:34:48 GMT

- จงให้มากกว่าที่ผู้รับต้องการ และทำอย่างหน้าชื่นตาบาน
- จงพูดกับคนที่ถึงแม้จะอายุน้อยกว่า แต่เขาก็มีความสำคัญเท่ากัน
- จงอย่าเชื่อทุกอย่างที่ได้ยิน ใช้ทั้งหมดที่มี และนอนเท่าที่อยากจะนอน
- เมื่อกล่าวคำว่า "ฉันรักเธอ" จงหมายความตามนั้นจริง ๆ
- เมื่อกล่าวคำว่า "ขอโทษ" จงสบตาเขาด้วย
- ก่อนจะตัดสินใจแต่งงาน จงหมั้นเสียก่อนอย่างน้อย 6 เดือน
- จงเชื่อในรักแรกพบ
- อย่าหัวเราะเยาะความฝันของผู้อื่น คนที่ไม่มีฝันก็เหมือนไม่มีอะไร
- เมื่อรักจงรักให้ลึกซึ้ง และ ร้อนแรง
- อาจจะต้องเจ็บปวดแต่นั่นคือหนทางเดียวที่ทำให้ชีวิตถูกเติมเต็ม
- ในเหตุการณ์ขัดแย้ง โต้อย่างยุติธรรม ไม่มีการตะโกนใส่กัน
- อย่าตัดสินคนเพียงเพราะญาติๆ ของเขา
- จงพูดให้ช้า แต่ต้องคิดให้เร็ว
- ถ้าถูกถามด้วยคำถามที่ไม่อยากตอบ จงยิ้มแล้วถามกลับว่า จะรู้ไปทำไม
- จงจำไว้ว่า สองสิ่งที่ยิ่งใหญ่ คือความรัก และความสำเร็จ ล้วนต้องมีการเสี่ยง
- พูดว่า ขอพระคุ้มครอง เมื่อได้ยินใครจาม
- เมื่อพ่ายแพ้ จงอย่าสูญเสียบทเรียนไปด้วย
- จงจำ 3 R :- นับถือผู้อื่น-Respect others นับถือตนเอง- Respect yourself
- รับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ Responsibilities
- จงอย่าให้ความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ มาทำลายมิตรภาพที่ยิ่งใหญ่
- ทันทีที่รู้ตัวว่าทำผิด ลงมือแก้ไขทันที
- จงยิ้มเวลารับโทรศัพท์ ผู้ฟังจะเห็นได้จากน้ำเสียงของเรา
- จงหาโอกาสอยู่กับตัวเองบ้าง

คุณรู้ใหม ????

Sun, 25 Nov 2007 10:33:04 GMT

>>>>คุณรู้ใหม ????
>>>>คุณรู้ใหม ....... กล้ามเนื้อหัวใจสามารถบีบรัดให้เลือดพุ่งได้สูงถึง 10 เมตร
>>>>คุณรู้ใหม ...... ช้างเป็นสัตว์ชนิดเดียวที่กระโดดไม่ได้
>>>>คุณรู้ใหม ......อวัยวะที่แงแรงที่สุดในร่างกายคนเราคือ "ลิ้น"
>>>>คุณรู้ใหม ...... หมูมี orgasm นานถึง 30 นาที
>>>>(เออ.....อันนี้ไม่ทราบว่าใครเป็นผู้ตรวจวัดค่ะ)
>>>>คุณรู้ใหม ......คนกลัวแมงมุมมากกว่ากลัวความตาย
>>>>คุณรู้ใหม ......หมีขั้วโลกถนัดซ้าย
>>>>คุณรู้ใหม .......จรเข้แลบลิ้นไม่ได้
>>>>คุณรู้ใหม ......ผีเสื้อรับรู้รสจากเท้าของมัน
>>>>คุณรู้ใหม ......แมลงสาบหัวกุดสามารถมีชีวิตอยู่ได้ 9
>>>>วัน...และที่มันตายก็เพราะขาดอาหาร
>>>>คุณรู้ใหม ......มีเฉพาะคนกับโลมาเท่านั้นที่มี sex
>>>>เพื่อความรื่นเริงบันเทิงใจ
>>>>คุณรู้ใหม ...... เสียงเป็ดไม่สะท้อนกลับ (echo)
>>>>คุณรู้ใหม ...... ไพ่หน้าคิงทั้งหลายเป็นตัวแทนของกษัตริย์ในประวัติศาสตร์ คือ
>>>>คิงโพแดง คือ กษัตริย์ Charlemangne
>>>>คิงโพดำ คือ กษัตริย์ David
>>>>คิงดอกจิก
>>>>คือ Alexander the Great
>>>>คิงข้าวหลามตัด คือ Julius Cesar
>>>>คุณรู้ใหม ......คนเราไม่สามารถลืมตาในขณะที่จามได้
>>>>คุณรู้ใหม ......ถ้าคุณเอา 111,111,111 คูณด้วย 111,111,111
>>>>จะได้ผลลัพท์ 12,345,678,987,654,321
>>>>คุณรู้ใหม ......ปลาดาวไม่มีสมอง
>>>>คุณรู้ใหม ......อนุเสาวรีย์วีรชนที่ขี่ม้านั้น
>>>>ถ้าม้ายกขาสองข้างแปลว่าวีรชนนั้นตายในสนามรบ
>>>>ถ้าม้ายกขาข้างเดียวแปลว่าวีรชนผู้นั้น ตายจากการบาดเจ็บจากการรบ
>>>>ถ้าม้ายืนสี่ขาแปลว่าวีรชนผู้นั้นตายด้วยสาเหตุธรรมชาติ
>>>>(แก่ตายหรือเป็นโรคภัยไข้เจ็บตาย)
>>>>คุณรู้ใหม .......ยุงมีฟัน
>>>>คุณรู้ใหม.......Thomas Elva Adison กลัวความมืด
>>>>คุณรู้ใหม .......คำว่า cementary (สุสาน)
>>>>มีรากศัพท์มาจากภาษากรีกคำว่า Koimeterion ซึ่งแปลว่า domitory
>>>>(หอพัก)
>>>>คุณรู้ใหม ......ในอังกฤษสมัยโบราณ ถ้าใครจะมี sex
>>>>จะต้องขออนุญาตจากกษัตริย์เสียก่อน
>>>>และเมื่อได้รับอนุญาตก็จะได้ป้ายไปแขวนไว้หน้าบ้าน ป้ายนั้นเขียนว่า
>>>>Formication Under Consent of the King จึงเป็นที่มาของคำว่า
>>>>เอฟ...ยู...ซี....เค
>>>>คุณรู้ใหม ......เมื่อคนอังกฤษไปถึงออสเตรเลียใหม่ๆ
>>>>เห็นสัตว์ประหลาดกระโดดหยองแหยงไปมาเต็มทุ่ง
>>>>ก็เลยทำท่าทำทางภาษาใบ้ภามคนพื้นเมืองว่ามันคือตัวอะไร
>>>>คนพื้นเมืองก็บอกว่า Kan Ghu Ru จึงเป็นที่มาของคำว่า Kangaroo
>>>>แต่จริงๆแล้ว Kan Ghu Ru แปลว่า "ไม่รู้เรื่อง (ว้อย)"
>>>>คุณรู้ใหม ......คุณไม่สามารถจูบข้อศอกของตัวเองได้
>>>>คุณรู้ใหม..... สมัยสงครามกลางเมือง ถ้าในการรบไม่มีทหารล้มตายก็จะส่งข่าวว่า
>>>>0 Killed จึงเป็นที่มาของคำว่า O.K. แปลว่าทุกอย่างดีมาก
>>>>คุณรู้ใหม ...... 80% ของคนอ่านกระทู้นี้พยายามจูบข้อศอกของตัวเอง
>>>>คุณรู้ใหม ...... ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

ความลับ...ความรัก

Sun, 25 Nov 2007 10:30:58 GMT

ความลับ...ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
ความรัก...จำได้ว่ามักเป็นสีชมพู

ความลับ...ต้องกระซิบข้างๆหู
ความรัก...อาจรับรู้ด้วยหัวใจ

ความลับ...ต้องมีการวางแผน
ความรัก...จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่

ความลับ...ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป
ความรัก...ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม

ความลับ...ฟังแล้วอาจสงสัย
ความรัก...มักไม่มีคำบรรยายหรือคำถาม

ความลับ. . .ต้องเก็บให้ดีนี่คือนิยาม
ความรัก. . .อาจไม่ต้องมีคำจำกัดความมาปะปน

ความลับ...จะไม่บอกให้ใครรู้
ความรัก...แค่ให้ได้ฟังอยู่ก็สุขล้น

ความลับ...เข้าไปมากจะวกวน
ความรัก...แค่อยู่ในใจสักคนก็เพียงพอ

ข้อความดีๆ ไฟ น้ำ และความไว้ใจ

Sun, 25 Nov 2007 10:24:50 GMT

มีเพื่อนรักอยู่ 3 คน คือ ไฟ น้ำ และ ความไว้ใจ ทั้ง 3ได้มาพบและพูดคุยกัน
ไฟได้บอกกล่าวกับเพื่อนทั้ง 2 ว่า "ถ้าหากฉันหายไป ให้สังเกตในที่ๆ มีควันฉันจะอยู่ที่นั่น "
ส่วนน้ำนั้น บอกกับเพื่อนทั้ง 2 ว่า "ถ้าหากฉันหายไป ให้สังเกตที่ๆ ต้นไม้เขียวชอุ่มและเจริญงอกงามเพราะฉันจะอยู่ที่นั่น"
ส่วนความไว้ใจ บอกกับเพื่อนทั้ง 2 ว่า "หากฉันหายไป.......พวกเธอจะไม่มี วันได้พบฉันอีกเลย ..........."

ไฟ... ก็เปรียบเสมือนความหวัง ความมุ่งมั่นมานะ และพลังในการดำเนินชีวิต
แม้มันหมดหรือดับไป........คุณยังอาจจุดประกายแห่งความมุ่งมั่นนั้นได้
ขอเพียงคุณมีแรงดลใจ (ควัน)

น้ำ... เปรียบเหมือน ความรัก ความอบอุ่น เป็นสิ่งชโลมจิตใจให้ชีวิตคงอยู่อย่างสดชื่น และมีชีวิตชีวา
แม้คุณอกหักหรือผิดหวังแต่ความรักก็ยังพร้อมจะเกิดขึ้นใหม่และเจริญงอกงามต่อไปได้เสมอ

แต่ความไว้วางใจนั้น เป็นพื้นฐานของความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับบุคคลอื่นๆ
ไม่ว่าจะเป็น พ่อ แม่ ลูก คนรัก เพื่อน หัวหน้า หรือ ลูกน้อง
ถ้าหาก...คุณสูญเสียความไว้ใจที่มีต่อบุคคลนั้นไป............คุณจะไม่พบ
มันอีกเลยในความ
สัมพันธ์ระหว่างคุณและเขา

มาข้อคิด จาก...Last Fantasy

Sat, 17 Nov 2007 13:10:02 GMT

...ความเชื่อใจ และ การเอาชนะใจตัวเอง สำคัญกว่าการชนะทั้งปวง...

...จุดอ่อนของนักสู้ คือ ความกลัว ตราบใดที่ยังไม่หลุดพ้นจากความกลัว ก็ไม่มีวันชนะได้...

...หากชีพท่านไร้ซึ่งความหวัง กายท่านนั้นจะคงอยู่เพื่อสิ่งใด?...

เราจะอยู่ได้ก็ต่อเมื่อมีความหวังหล่อเลี้ยงชีวิต ความหวังของคนเราไม่เคยมีคำว่าสิ้นสุด

ตราบใดที่ยังไม่สิ้นลมหายใจ เราก็จะมีความหวังใหม่ๆ เกิดขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด

...ถึงแม้จะไม่มีตัวตนอยู่ แต่ถ้าความฝัน และ ความตั้งใจของเรา

ถูกหว่านเมล็ดแกไปเรียบร้อยแล้ว เราก็คือผู้ชนะที่แท้จริง...

...จงอย่ากลัว ในสิ่งที่ยังไม่รู้...

...ในสถานการณ์ปกติ เรามักจะรู้จักตัวเองได้ ไม่ดีเท่ากับในสถานการณ์ที่ย่ำแย่...

...การมองเห็นอนาคต คือพรอันวิเศษ แต่จงอย่าลืมปัจจุบันที่ยืนอยู่ เพราะอนาคตเรื่มต้นที่ปัจจุบัน...

...สิ่งสำคัญที่ต้องเรียนรู้ ของการอยู่ในโลกของความจริง คือ การยอมรับความจริง...

:. o ~*N!ghtPh@nToM*~ o .: